Πέμπτη, 09 Απρίλιος 2020

Χρήστος, Χριστίνα: η σωστή ορθογραφία του ονόματος είναι «Χρίστος», αφού προέρχεται απ’ τον Χριστό. Χρήσιμος, ωφέλιμος. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το πείσμα. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έχουν άδικο. Η επιμονή τους τούς κάνει μερικές φορές να πετυχαίνουν τα αδύνατα. Κατά τ’ άλλα ο Χρήστος είναι αρκετά μοναχικός και ιδιόρρυθμος, ενώ η Χριστίνα βρίσκει την ευτυχία στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Κι οι δυο δίνουν σημασία στην οικονομική ασφάλεια.

Στην κατηγορία: Τι σημαίνει το όνομα

Δες ακόμα:

ΙΛΙΑΝΑ

Ιλιάνα: ευγενική, αγαθή βασίλισσα.

ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Σεραφείμ: ή σεραφίμ (Εβρ. »»», σεράφ στον ενικό) προέρχεται από την εβραϊκή λέξη σαράφ, που σημαίνει «καίω, καθαρίζω με φωτιά».

ΓΚΙΖΕΛΑ

Γκιζέλα: όνομα τευτονικής προέλευσης, περισσότερο γνωστός ως Ζιζέλ. Της αρέσει να προβάλλεται και κατορθώνει να μην περνάει απαρατήρητη. Κάνει εύκολα φίλους. Δεν ελέγχει αρκετά τα συναισθήματά της.

ΜΗΝΑΣ

Μηνάς: όνομα συνηθισμένο στο Βυζάντιο. Είναι πολύ εργατικός, αλλά συνήθως βιάζεται να κάνει οικογένεια και δυσκολεύεται ν’ αντεπεξέλθει. Έχει ανάγκη από μια γυναίκα ήρεμη, που να του συμπαραστέκεται, αλλιώς βρίσκει παρηγοριά έξω από το σπίτι. Είναι καλός και γενναιόδωρος πατέρας.

ΘΑΛΗΣ

Θαλής: ο πρώτος φιλόσοφος της Ελλάδας, ο πιο σημαντικός από τους Επτά Σοφούς της αρχαιότητας. Χαρακτήρας φιλοσοφημένος, ο Θαλής είναι έντιμος και πιστός στις φιλίες του. Δεν του αρέσει η πολυκοσμία κι ο θόρυβος. Βρίσκει την ευτυχία στις μικρές χαρές της ζωής.

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ

Αριστομένης: (άριστος + μένος), ο ανδρειότατος. Ήρωας των Μεσσηνίων. σοβαρός, υπεύθυνος, ιδεολόγος. Στη ζωή του, αρκετά ρομαντικός. Του αρέσει η φύση.

ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ

Κλεομένης: (κλέος + μένος), ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.

ΣΥΛΒΙΑ

Σύλβια: από τη λατινική λέξη «Silva» που σημαίνει «δάσος». Ανήσυχη και αγχώδης, μπορεί ν’ αποδώσει στη δουλειά της μόνο αν την ενδιαφέρει πραγματικά. Ο πολύς κόσμος την ενοχλεί και έχει λίγους, αλλά καλούς φίλους. Είναι πολύ καλή οικοδέσποινα και πολύ τρυφερή μητέρα.

ΔΑΕΙΡΑ

Δάειρα: χθόνια θεά. Τη λάτρευαν στην Ελευσίνα και σχετιζόταν με τα μυστήρια. Απόμακρη και μελαγχολική, με ωραίο ανάστημα και έμφυτη αίσθηση κομψότητας. Προκαλεί πάθη.

ΡΑΦΑΗΛ

Ραφαήλ-Ραφαέλλα: σημαίνει στα εβραϊκά «ο Θεός μας γιατρεύει». Ρομαντικός και ιδιόρρυθμος ο Ραφαήλ δεν κάνει ποτέ κάτι που δεν θέλει. Δύσκολα επηρεάζεται από τη γνώμη των άλλων. Συνήθως ζει κλεισμένος στον εαυτό του. Αντίθετα, η Ραφαέλλα είναι ενθουσιώδης κι έχει ανάγκη απ’ τη συντροφιά των ανθρώπων. Ερωτεύεται και ζηλεύει με το ίδιο πάθος!