Σάββατο, 23 Οκτώβριος 2021

Μυρτώ: (μύρτον), η ευχάριστη ως μυρτιά. Εγγονή του Αριστείδη, δεύτερη σύζυγος του Σωκράτη. Αποκλειστική και ζηλιάρα, δεν της αρέσει να μοιράζεται. Δυναμική, αλλάζει συχνά επαγγέλματα και πετυχαίνει. Ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκεται, μπορεί να γίνει υπερβολικά γενναιόδωρη ή και τσιγκούνα.

Στην κατηγορία: Τι σημαίνει το όνομα

Δες ακόμα:

ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ

Αδαμάντιος, Αδαμαντία: ο διαμαντένιος. Έχουν καρδιά διαμάντι, εξωστρεφείς και δραστήριοι, είναι έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συνανθρώπους τους. Το αδύνατο σημείο τους: είναι εύθικτοι.

ΦΛΩΡΑ

Φλώρα: θεά της ιταλικής μυθολογίας, αντιπροσώπευε την άνοιξη, τα λουλούδια, τη βλάστηση. Η παρουσία της φέρνει πραγματικά την άνοιξη. Πάντα με το χαμόγελο και πολύ εργατική, είναι όμως αθόρυβη και σεμνή, με αποτέλεσμα να αδικείται συχνά σε σχέση με τις ικανότητές της. Είναι η ιδανική μητέρα.

ΑΔΡΙΑΝΟΣ

Αδριανός, Αδριανή: δίκαιος, με ερευνητικό μυαλό, αρκετά ιδεαλιστής. Η Αδριανή είναι έξυπνη και γοητευτική. Η δύναμή της έγκειται περισσότερο στη φαντασία και το μυαλό της, παρά στο ένστικτό της.

ΣΜΑΡΑΓΔΑ

Σμαράγδα: προέρχεται από το σμαράγδι τον πολύτιμο λίθο.

ΓΑΒΡΙΗΛ

Γαβριήλ, Γαβριέλλα: εβραϊκή λέξη που σημαίνει «άνθρωπος του Θεού». Φιλικός και ελκυστικός, διαθέτει δυνατή θέληση και χιούμορ. Είναι ικανός να δώσει και την τελευταία του δεκάρα για ένα ωραίο αντικείμενο, έναν λιγότερο τυχερό φίλο ή για να κάνει τον άλλο ευτυχισμένο. Η Γαβριέλλα είναι υπεύθυνη, προστατευτική και αρκετά συντηρητική. Της αρέσει να συμβουλεύει τους άλλους.

ΔΑΕΙΡΑ

Δάειρα: χθόνια θεά. Τη λάτρευαν στην Ελευσίνα και σχετιζόταν με τα μυστήρια. Απόμακρη και μελαγχολική, με ωραίο ανάστημα και έμφυτη αίσθηση κομψότητας. Προκαλεί πάθη.

ΑΝΙΤΑ

Ανίτα: ισπανικής προέλευσης όνομα που βγαίνει από το Χουανίτα και σημαίνει Ιωάννα. Ευχάριστος χαρακτήρας, της αρέσουν οι όμορφες πλευρές της ζωής, λατρεύει τα ταξίδια. Ισχυρό μητρικό ένστικτο. Επιζητεί την οικογενειακή αρμονία.

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ

Λορέντζος (λατινική): από το Λαυρέντιος (δαφνοστεφανωμένος).

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ

Νικηφόρος: σημαίνει «αυτός που φέρνει τη νίκη», γι’ αυτό και στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επίκληση του Διός και της Αφροδίτης. Καλλιεργημένος, μοιάζει σοβαρός και λίγο «βαρύς». Του ταιριάζουν οι πνευματικές ενασχολήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ξέρει να απολαμβάνει τη ζωή.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

Θεμιστοκλής: (θέμις + κλέος), ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου. Ένας από τους τέσσερις Αθηναίους πολιτικούς. Εγωιστής και δεσποτικός, έχει μεγάλες απαιτήσεις απ’ τον εαυτό του και τους άλλους. Έξυπνος και γοητευτικός, ασκεί επιρροή στο περιβάλλον του.