Δευτέρα, 24 Φεβρουάριος 2020

Φοίβη: όνομα πολλών μυθολογικών προσώπων, μεταξύ των οποίων μια από τις αμαζόνες που σκότωσε ο Ηρακλής. Είναι συνήθως ψηλή και λυγερόκορμη. Συνηθίζει ν’ αφιερώνεται σ’ έναν άνθρωπο ή έναν σκοπό, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

Στην κατηγορία: Τι σημαίνει το όνομα

Δες ακόμα:

ΠΕΛΑΓΙΑ

Πελαγία: αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Βασίλειό της είναι το σπίτι της, όπου διοικεί τους πάντες και τηρεί την τάξη. Πρακτική και πολύ νοικοκυρά, της αρέσει να περνάει όλα απ’ τα χέρια της. Με δυο λόγια, είναι ένας τύπος γυναίκας που, όπως και το όνομα που φέρει, τείνει να εξαφανιστεί.

ΑΚΡΙΒΗ

Ακριβή: σήμαινε παλιότερα «μνηστή». Απλή, με καλή καρδιά, είναι πεισματάρα και δεν επηρεάζεται εύκολα απ’ τους άλλους. Καθοδηγείται από τα συναισθήματά της.

ΑΛΚΜΗΝΗ

Αλκμήνη: (αλκή + μήνη:σελήνη), η ακτινοβολούσα. Σοβαρή και υπεύθυνη. Σταθερή στις ιδέες της και τους ανθρώπους που αγαπά. Αγαπάει τη μάθηση κι είναι, συνήθως, καλλιεργημένη. Το αδύνατο σημείο της: παίρνει την ζωή πολύ σοβαρά.

ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ

Γαρυφαλλιά: έξυπνη, δυναμική και όχι πολύ εκδηλωτική, αγαπάει τα γράμματα. Είναι ήρεμη, μεθοδική και προγραμματισμένη.

ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ

Αριστόβουλος: (άριστος + βουλή), ο άριστος σύμβουλος.

ΠΑΝΔΩΡΑ

Πανδώρα: η πρώτη γυναίκα που έφερε ο Ζευς στη ζωή για να τιμωρήσει το ανθρώπινο γένος. Όταν ο Προμηθέας έκλεψε απ’ τον ουρανό τη φωτιά, ο Ζευς πρόσταξε τον Ήφαιστο να πλάσει από πηλό μια γυναίκα που να είναι τόσο ωραία ώστε να φέρει δυστυχία στους ανθρώπους. Γυναίκα γοητευτική και με έντονη προσωπικότητα, επιβάλλεται στους […]

ΑΓΑΘΟΚΛΕΙΑ

Αγαθόκλεια: (αγαθή + κλέος), η έχουσα καλή φήμη.

ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ

Ευρυβιάδης: (ευρύς + βία), ο πολύ αυταρχικός.

ΑΔΕΛΑΪΔΑ

Αδελαΐδα: στα γερμανικά σημαίνει «ευγενικό», «υψηλό». Μεγάλη φυσική ενέργεια και έχει καλές επιδόσεις στο σεξ και τον αθλητισμό! Ρομαντική και πρακτική μαζί, διψάει για ανθρώπινες επαφές και για ζωή. Επιθυμεί πάντα το καλύτερο. Της αρέσει να είναι το κέντρο της προσοχής. Καταπιέζεται συχνά απ’ το αίσθημα του καθήκοντος.

ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ

Βελισσάριος: βυζαντινός στρατηγός, της εποχής του Ιουστινιανού, έσωσε την Κωνσταντινούπολη απ’ τους Ούννους. Γενναίος και αφοσιωμένος στις ιδέες του και στους ανθρώπους που αγαπά, αποδεικνύεται συχνά πιο ντροπαλός απ’ όσο μοιάζει.